el » Storia

Σάββατο 10 Αυγούστου 1996: ήταν μία ωραιότατη και ηλιόλουστη ημέρα, η ατμόσφαιρα ευχάριστη και χαρωπή. Οι κόρες μας Rossana 6 ετών, Angela 3 ετών και Naomi 18 μηνών εκείνη την ημέρα ξύπνησαν χαρούμενες γιατί θα πηγαίναμε όλοι μαζί (φίλοι και συγγενείς) να κάνουμε ένα πικ-νικ στο Όρος Φαΐτο.

Κάθε χρόνο το καλοκαίρι το κυριακάτικο κατηχητικό σχολείο για παιδιά διοργάνωνε μία εκδρομή στο Όρος Φαΐτο για να γιορτάζει το κλείσιμο της χρονιάς. Το Όρος Φαΐτο (Vico Equense - Napoli) απέχει λίγα χιλιόμετρα από το σπίτι μας (η μοναδική θέα που φαίνεται από το μπαλκόνι μας είναι το Όρος Φαΐτο).

Επιτέλους όλα ήταν έτοιμα και γύρω στις 10/10.30 με το αυτοκίνητό μας ξεκινήσαμε για το βουνό όπου μας περίμεναν φίλοι και συγγενείς.

Κάθε χρόνο πηγαίναμε στον πρώην ιππικό όμιλο του Φαΐτο, έναν χώρο ήσυχο και ιδανικό για πικ-νικ. Εκείνη την ημέρα όμως (10 Αυγ. 1996) εκεί υπήρχε πολύς κόσμος και αποφασίσαμε λοιπόν να πάμε όλοι μαζί σε άλλο σημείο, κοντά στον αθλητικό χώρο του Φαΐτο, όπου τα παιδιά μας θα μπορούσαν να παίξουν ήσυχα και ακίνδυνα.

Ενήλικοι και παιδιά ημασταν περίπου 40 άτομα.
Τα παιδιά αμέσως άρχισαν να παίξουν με την μπάλα, την κούνια, την διελκυστίνδα, με μπαλόνια, καραόκε, κτλ., ενώ οι υπόλοιποι ετοίμαζαν τα τραπέζια για το πικ-νικ και καθάριζαν τον τόπο.

Το πρωϊνό κυλούσε με διασκέδαση και ξενοιασιά.
Κατά τις 12, ενώ τα πιό μικρά παιδιά, μαζί τους και η Angela, έτρωγαν, τα μεγαλύτερα διοργάνωναν έναν ποδοσφαιρικό αγώνα.

Κατά τη μία όλοι τρώγαμε και η Angela μου ζήτησε (μιλάει ο Catello, ο πατέρας της Angela) να την ανεβάσω στην κούνια και εγώ της απάντησα ότι θα την ανέβαζα αργότερα..
Μόλις φάγαμε τη ρυζοσαλάτα , ρώτησα τη Μαρία (μητέρα της Angela) αν υπήρχε κάτι άλλο φαγώσιμο εκτός από τη ρυζοσαλάτα και επίσης αν η Angela είχε φάει . Η Μαρία απάντησε ότι θα μου έφτιαχνε ένα σάντουϊτς και ότι η Angela είχε ήδη φάει, όμως θα μπορούσα να τη ρωτήσω αν πεινούσε ακόμη. Εκείνη τη στιγμή γύρισα και είπα "Angela!" σίγουρος ότι ήταν πίσω μου, επειδή της είχα μιλήσει πριν από λίγο . Κατάλαβα όμως ότι δεν ήταν πιά εκεί , ότι είχε εξαφανιστεί. Ενώ την έψαχνα με το βλέμμα με την ελπίδα να τη βρω , άκουσα τη Μαρία να με ρωτάει τί θα ήθελα μέσα στο σάντουϊτς . Εγώ της απάντησα : “μα για ποιό σάντουϊτς μου μιλάς ; εγώ δεν βλέπω την Angela πουθενά ;”.


ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΦΑΪΤΟ

Μόλις καταλάβαμε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά , όλοι ξεκινήσαμε τις έρευνες και καλέσαμε αμέσως τους καραμπινιέρους (ιταλική αστυνομία) της περιοχής VICO EQUENSE (ένα περιπολικό τους πριν λίγα λεπτά είχε σταθμεύσει 500 μ . από εκεί που βρισκόμασταν ).

Σε δύο ώρες το μέρος γέμισε από ανθρώπους που έψαχναν την Angela και , πρίν νυχτώσει , ενίσχυσαν ο στρατός , η αστυνομία , οι καραμπινιέροι , οι πυροσβέστες , η δημοτική αστυνομία και μερικοί εθελοντές . Για τέσσερις ημέρες και τέσσερις νυχτές μείναμε στο βουνό για να ψαξούμε την Angela . Φύγαμε απο εκεί μονό όταν βεβαιωθήκαμε ότι η Angela δεν ήταν πιά στο Φα ΐτο (κάποιος την είχε απαγάγει από την πρώτη στιγμή.)

Για τέσσερις ολόκληρες ημέρες χρησιμοποιήσαμε ολα τα μέσα που υπήρχαν εκείνη την εποχή (1996) . Ήρθαν αμέσως ομάδες κυνοφίλων (με σκύλους ) , ενα στρατιωτικό ελικόπτερο ικανό να εντοπίσει ό,τι κινείται την νύχτα . Χρησιμοποιήθηκαν ακόμη και άλογα (τα οποία αντιλανμβάνονται οποιανδήποτε παρουσία στο σκοτάδι ) , σκύλοι ειδικά εκπαιδευμένοι για να βρίσκουν σώματα κάτω από τη γη εως 2 μ. βάθος . Μας βοήθησαν επίσης σπηλαιολόγοι και αναρριχητές που απόκλεισαν την πιθανότητα πτώσης της Angela . Το Ορος Φα ΐτο πράγματι έχει πολλούς επικίνδυνους γκρεμούς . Ελέγξαμε επίσης τα πηγάδια που μάζευαν το βρόχινο νερό για τον πρώην ιππίκο ομίλο . Για 4 ημέρες και 4 νύχτες κάναμε το Ορος Φα ΐτο άνω κάτω , από την Angela όμως ούτε ίχνος. ...

angela celentano